Sveiflur hafa verið í fjölda manndrápsmála í umdæminu á starfstíma Lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu frá árinu 2007, en annað árið í röð voru fjögur slík mál til rannsóknar hjá embættinu. Þetta er ekki góð þróun þótt varlega beri að fara með slíka tölfræði enda þarfnast hún sérstakrar rýningar við. Framhjá því verður samt ekki litið að fimm árin þar á undan voru framin samtals þrjú morð á höfuðborgarsvæðinu og því má telja óvenjulegt að embættið rannsakaði fjögur manndrápsmál árið 2023 og aftur sama fjölda árið 2024. Það er meira en við eigum að venjast. Í þremur málanna á árinu 2024 var barni ráðinn bani, sem er sérstaklega óhugnanlegt, og var foreldri gerandi í tveimur tilvikum. Í fjórða manndrápsmálinu, þar sem kona á sjötugsaldri var myrt, var einnig um náin fjölskyldutengsl að ræða. Banamaðurinn var sonur hinnar látnu.
Snemma árs var lögreglan kölluð að heimahúsi í austurbæ Kópavogs, en þar fannst látinn 6 ára drengur. Móðir hans var handtekin á vettvangi, grunuð um að hafa orðið syni sínum að bana. Á heimilinu var einnig eldri sonur hennar, en honum tókst að komast undan þegar móðirin ætlaði líka að vinna honum mein. Konan var síðar dæmd í 18 ára fangelsi fyrir verknaðina, en fjölskyldan var af erlendu bergi brotin og hafði verið búsett á Íslandi í nokkur ár. Rúmlega hálfu ári síðar, á Menningarnótt í Reykjavík, voru þrjú ungmenni stungin með hnífi í miðborginni. Fjölmenni var á vettvangi enda flugeldasýningin nýafstaðin þegar þetta átti sér stað. Árásarmaðurinn reyndist vera 16 ára piltur og voru brotaþolarnir á svipuðu reki. 17 ára stúlka fór verst út úr árásinni og slasaðist lífshættulega. Henni var haldið sofandi á Landspítalanum næstu daga á eftir, en því miður fór það svo að stúlkan lést af sárum sínum tæpri viku eftir árásina. Málið vakti gríðarlega athygli og þjóðin var slegin. Um nokkurt skeið höfðu verið áhyggjur af auknum vopnaburði ungra karlmanna og nú hafði allt farið á versta veg. Hvernig gat þetta gerst spurðu margir, en engin augljós svör var að finna. Og rétt þegar haustið var að taka við, um miðjan september, var barni aftur ráðinn bani. Að þessu sinni var vettvangur ódæðisins í Hafnarfirði, eða í hrauninu gegnt Vatnsskarðsnámu við Krýsuvíkurveg. Þá hringdi karlmaður á fimmtugsaldri í Neyðarlínuna og var í fyrstu óljós um bæði atvik og staðsetningu. Þegar skýrari mynd fékkst af málinu voru viðbragðsaðilar strax sendir á vettvang. Maðurinn var handtekinn við komuna þangað, en á sama tíma var leitað að dóttur hans. Hún fannst skammt frá, en var látin er að var komið. Stúlkan var 10 ára, en banamaðurinn var faðir hennar, sem fyrr var getið. Loks er að geta manndráps síðla í október, en þá var konu á sjötugsaldri ráðinn bani í íbúð fjölbýlishúss í Breiðholti. Banamaðurinn var sonur konunnar, en hann var handtekinn á vettvangi.
Fjölmörg önnur ofbeldisbrot voru til rannsóknar hjá Lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu árið 2024. Fjöldi brotanna hefur annars verið svipaður síðustu ár, eða samtals um 1.400, þ.e. bæði minni háttar og meiri háttar líkamsárásir. Síðarnefndu líkamsárásirnar eru þó ívið fleiri en árið á undan. Tilkynningar um þessi brot berast lögreglu jafnt og þétt yfir árið, rétt eins og tilkynningar um heimilisofbeldi. Að jafnaði hafa þær verið um 800 síðustu árin og fjöldi þeirra var ámóta árið 2024. Heimilisofbeldi er tekið mjög föstum tökum hjá embættinu, sem hefur um það mjög skýrt verklag. Vel hefur miðað að fá brotaþola til að stíga fram og má þakka það mikilvægri umræðu um málaflokkinn undanfarin ár. Enn er samt mikið verk að vinna því vandamálið er sannarlega enn til staðar eins og fjöldi tilkynninga er til vitnis um.